Saint Osiomartys Ephraim ~

Saint Osiomartys Ephraim, the miracle worker ~

Saint Osiomartys Ephraim, the miracle worker, is one of the youngest Saints of our church and, admittedly, as soon as someone invokes him, he hurries to help. He was originally from Trikala, Thessaly, he found refuge from a young age in the monastery, in order to avoid being kidnapped by the Turks. In 1424 the Turks violently invaded the monastery of the Annunciation and slaughtered all the Fathers of the monastery. The saint was absent in a cave on the mountain for prayer and as soon as he returned, he saw the corpses of the Fathers and after burying them, he mourned loudly.

The following year, in 1425, the barbarians returned and found the saint. He was arrested and tortured for eight and a half months with great fury and barbarism. Finally, they hung him upside down from an old mulberry tree that existed in the courtyard of the monastery (it still survives today) and pierced him with a large stick burned in the abdomen, then nailed him to the tree with large nails. The saint, despite the horrible pains, continued to pray and ended his life as a martyr by the Turks on May 5, 1426, at the age of 42. Iconographers often portray him holding a flame in his right hand, which represents his fiery, till the end of his martyrdom, strong faith.

The nunnery of St. Ephraim celebrates every year on the date of the feast of St. Ephraim (May 5), on January 3 (date of finding the Holy Relics of the saint), as well as the Annunciation (March 25).

Ο άγιος Οσιομάρτυς Εφραίμ, ο θαυματουργός ~

είναι από τους πιο νεότερους Άγιους της εκκλησίας μας και κατά γενική ομολογία, μόλις κάποιος τον επικαλεστεί, σπεύδει γρήγορα να βοηθήσει. Είχε καταγωγή από τα Τρίκαλα Θεσσαλίας, βρήκε καταφύγιο από μικρός στο μοναστήρι, προκειμένου να αποφύγει το παιδομάζωμα. Το 1424 οι Τούρκοι εισέβαλαν βιαίως στη μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και έσφαξαν όλους τους Πατέρες της μονής. Ο άγιος απουσίαζε σε μια σπηλιά πάνω στο βουνό για προσευχή και μόλις επέστρεψε, αντίκρυσε τα πτώματα των Πατέρων και αφού τους έθαψε, θρήνησε γοερώς.

Τον επόμενο χρόνο, το 1425, επανήλθαν οι βάρβαροι και βρήκαν τον άγιο. Τον συνέλαβαν και τον βασάνιζαν επί οκτώμισι μήνες με μεγάλη μανία και βαρβαρότητα. Τέλος, τον κρέμασαν ανάποδα από μία παλαιά μουριά που υπήρχε στον περίβολο του μοναστηριού (σώζεται και σήμερα) και τον τρύπησαν με ένα μεγάλο ξύλο αναμμένο στην κοιλιά, μετά τον κάρφωσαν στο δέντρο με μεγάλα καρφιά. Ο άγιος, παρά τους φρικτούς πόνους, συνέχισε να προσεύχεται και τελείωσε μαρτυρικώς τη ζωή του από τους Τούρκους στις 5 Μαΐου του 1426, σε ηλικία 42 ετών. Οι αγιογράφοι συχνά τον απεικονίζουν να κρατά στο δεξί του χέρι μια φλόγα, που αντιπροσωπεύει την φλογερά του, έως μαρτυρικού θανάτου του, πίστη.

Το γυναικείο μοναστήρι του αγίου Εφραίμ πανηγυρίζει κάθε χρόνο στην ημερομηνία της εορτής του αγίου Εφραίμ (5 Μαΐου), στις 3 Ιανουαρίου (ημερομηνία ευρέσεως των Ιερών Λειψάνων του αγίου), καθώς και του Ευαγγελισμού (25 Μαρτίου).

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.